پویش و جشنواره
حساب کاربری

ارسال پیام
روابط عمومی سازمان‌ها
انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز است.

دکترین بازی سلام

تعریف دکترین (به لاتینDoctrine) یا رهنامه: مجموعه‌ای از باورها، رهنمودها و آموزه‌های توصیفی است به شرط آنکه برای مقصودی عملیاتی سازمان یابند و نقش راهنما و چهارچوب را بازی کنند. دکترین، فراتر از راهبرد و بنابراین فراتر از سیاست و خط مشی است. دکترین‌ها به ناچار دیر یا زود از ایدئولوژی‌ها زاده می‌شوند.

رهنامه بازی سلام

بستر بینشی،  انگیزشی،  محتوایی و اجرایی در نگاه کلان و خُرد به کلیه اجزای این رسانه به شرح ذیل بنیان نهاده شده است:

  1. توجه و اهتمام کامل به فقه التربیت در تمام اجزای پروژه.
  2. دقت و تلاش برای دوری از محرمات و حتی مکروهات.
  3. تبعیت از اسناد ملی آموزشی و پرورشی کشور، و تلاش برای تحقق اهداف و اسناد چشم انداز جمهوری اسلامی ایران.
  4. توجه به مبانی روانشناسی روز دنیا.
  5. آینده نگری دراز مدت، میان مدت، و کوتاه مدت در اهداف و برنامه ها.
  6. ماندگار کردن آثار تبلیغی-فرهنگ، برای آیندگان؛ با اتخاذ تصمیمات ژرف و نه صرفا موقتی. (از جمله مدیریت دانش و تولیدات رسانه‌ای، کتاب، بازی و…)
  7. حساسیت در پرهیز از هرگونه بد آموزی، حتی به کمترین مقدار.
  8. تقید همزمان به هدف و وسیله و نیز رعایت خط قرمز (هدف وسیله را توجیه نمی‌کند)
  9. تفکیک مفاهیم ذیل از یکدیگر:
    1.  تعظیم شعائر، تبلیغ، محتوا، آموزش، تربیت، پرورش، اخلاق، و آداب، فرهنگ، عادت، نیت، معرفت، محبت، شور، شعور از یکدیگر. در نتیجه و متعاقبا برای هر یک از این مفاهیم در اجزای طرح، جانمایی لازم صورت گرفته است.
  10. بازخورد گیری و ارزیابی از مخاطب برای تقویت دست آوردهای واحد تحقیق و توسعه (R&D).
  11. خداوند انسان را برای عبادت آفرید.
  12. سعادت واقعی در تعبد الهی و اولیای پرودگار است.
  13. اصول دین به تفکیک پنج گانه.
  14. اهل بیت، ائمه، انبیا و اوصیاء آنان، حجج الهی.
  15. حجج معصوم هستند و تایید شده از جانب خدا.
  16. تلاش جهت پیوند معنوی با صاحت قدس مهدوی عج.
  17. اما زمان عج حجت حی الهی و قابل دسترس هستند.
  18. ولایت مداری به عنوان یک اصل تلقی میگردد.
  19. دقت و توجه به آموزه‌ها، دستورات، تاکیدات و توصیه های بنیانگذار انقلاب (ره) و رهبری.
  20. ارتقاء معرفت و بصیرت دینی، انقلابی و سیاسی برای رشد و تعالی معنوی و اخلاقی مبلغان و مخاطبان.
  21. مضمون نهفته در وقایع  غدیر، محرم، فاطمیه،نیمه شعبان و امثال این وقایع به عنوان یکی از اسلوب های شناختی_معرفتی در فرهنگ اسلامی است.
  22. شهادت و فوت تفاوت هستند .
  23. اهتمام داشتن به هویت بخشی برای مخاطبان و کرامت نفس انسانی آنان.
  24. رعایت حدود تعادل در ملی گرایی.
  25. احترام به پیروان سایر مذاهب و ادیان.
  26. متمایز دانستن پیروان سایر اندیش‌ها از اندیشمندان آن مکتب (تفکیک معاند با پیرو)
  27. تقید به حفظ وحدت اسلامی و ملی.
  28. اهتمام به امنیت ملی.
  29. توجه و رعایت محدودیت‌ها در انتشار محتوا و عقایدِ تنش‌زا میان عموم جامعه.
  30. درک و شناخت لازم نسبت به فضای مجازی و رعایت حدود تعادل در بهره‌وری از این پتانسیل.
  31. فضاسازی فرهنگی و پرکردن فضای حقیقی و مجازی از مضامین و نماد‌های ممدوح.
    • متعاقبا مضامین و نمادهای مضموم، جایگاه خود را از دست داده و در سایه، خواهند خزید.
  32. عدم لجام گسیختگی در انتخاب بسترهای رسانه‌ای.
  33. نگاه ما به فضای مجازی حداقلی و اقتضایی است. پیکان تعاملات به سمت فضای حقیقی است. ما مخاطب را برای ماندگاری در فضای مجازی ترقیب نمی‌کنیم.
  34. توسعه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های آموزشی و پرورشی برای حضور فعال و سازنده در صحنه‌های بین‌المللی.
  35. عدم تمرکز روی جایزه و پاداش، بلکه کفایت به تقدیر و تحسین.
  36. عدم تمرکز روی میل به دیده شدن و میل به نمایش گذاردن خویش، بلکه مانور روی نیت سازی و خویشتن داری و اهتمام بر جلب رضایت خدا.
  37. بستر سازی برای تکریم مخاطبان و تقدیر و تمجید به دلایل و بهانه‌های گونگان.
  38. تولید نمادها، تمثیلات و تشبیهات برای ماندگاری بیشتر مضامین.
  39. بهره‌مندی هوشمندانه از تکنولوژی آموزشی و فناوری‌های نوین در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی، مبتنی بر نظام معیار اسلامی.
  40. بها دادن به تولیدات، ابداعات، ایده ها و خلاقیت های مخاطب.
  41. گسترش و تعمیق فرهنگ پژوهش و ارزشیابی، خلاقیت و نوآوری، نظریه‌پردازی و مستندسازی تجربیات علمی_تربیتی بومی.
  42. تقویت و تکریم اندیشه خلاق.
  43. تقویت و تکریم اندیشه کنج‌کاو با حفظ تعادل.
  44. تقویت کردن روحیه حق جویی، حق گویی و حق پذیری.
  45. توجه به تفکر و تعقل و فطرت، به جای هیجانات و شهوات.
  46. ترغیب به فعالیت و مشارکت اجتماعی.
  47. ترویج فرهنگ مطالعه، کتاب خوانی و تحقیق.
  48. تعامل اثربخش و فعال نظام تعلیم و تربیت رسمی با سایر نهادها و دستگاه‌های مرتبط به ویژه خانواده و رسانه با تأکید بر کاهش مرزهای تعلیم و تربیت رسمی و غیررسمی.
  49. تمرکز روی هویت خانوادگی افراد و صمیمیت اعضای خانواده و ارج نهادن به حفظ اسلوب خانواده.
  50. حفظ تعادل میان نتیجه گرایی و وظیفه گرایی.
  51. انبساط خاطر و امید بخشی حقیقی و تقویت روحیه مخاطب.
  52. ایجاد بستری برای:
    •  تقدیر و معرفی نخبگان فرهنگی – مذهبی
    • معرفی تشکل‌ها، نهادها، سازمانها، انجمن ها،  هئیت ها و مساجد پویا و فعال به عنوان الگو و نمونه قابل تکثیر و تحسین.